Баяғыда бір үйде апалы-сіңілі үш қыз болыпты. Үлкені өте жалқау, шаруаға ебі жоқ, ортаншысының мінезі шәлкес, қырсық, мейірімсіз де қатыгез болыпты, ал үш қыздың ішіндегі кенжесі айдай сұлу, күндей көркем, қолынан келмейтін іс жоқ, пысық әрі ақылды бопты.
Бір күні осы үш қыз тұратын үйдің алдына ат-арба келіп тоқтапты. Арбадан түсі суық кемпір түсіп, қыздарға қарай беттепті. Қыздар:
— Сіз кімсіз? — десе, кемпір:
— Мен Тағдырмын. Сендердің тұрмысқа шығатын уақыттарың келді. Ат-арбама мініңдер, — депті.
Апалы-сіңілі үш қыз арбаға отырып, кемпірмен бірге жолға шығыпты. Бір ауылдың жанындағы егістік алқабына жеткенде, сол ауылдың өте еңбекқор жігітін көріпті. Үлкен қызды сол жерде ат-арбадан түсіріп тастап кетіпті.
Екінші ауылға жеткенде сол елдің өте мейірімді, ақкөңіл жігітіне ортаншы қызды тапсырып кетеді.
Ат-арба үшінші ауылдың шетіндегі бір сұрықсыз үйдің жанына кеп тоқтапты. Құдық басында удай мас, үсті-басы кір-қожалақ жігіт жатыр екен. Кенже қызға:
— Сен осы жерден түсесің, — дейді.
Қыз Тағдырға:
— Менің қолымнан бәрі келеді, пысықпын да, сұлумын. Екі апама жақсы жігіт бұйырды. Ал маған ше? Маған басқа, жақсы жігіт бұйырмағаны ма? — деп ренжиді.
Сонда Тағдыр күрсініп:
— Әрине, сен жақсы жігітке лайықсың. Саған жігіттің сұлтаны табылар еді. Алайда, мына бейбақтың сенсіз күні қараң. Бұл — сенің тағдырың, — деп кете беріпті. Қыз бір күрсініп алып, сол жерде қала беріпті.
Арада бірнеше жыл өтеді. Тағдыр тағы да ел аралауға шығады. Бұл жолы сол үш қыздың жағдайын көріп қайту үшін…
Бірінші ауылға түске таяу уақытта келсе, үлкен қыздың өзі әлі ұйықтап жатыр, күйеуінің дода-додасы шығып кеткен. Балалары кір-қожалақ. Үй шашылып жатыр.
Екінші ауылға келсе, мейірімді, ақкөңіл жігіт көлеңкеде басын төмен түсіріп, мәңгіріп отыр. Баяғы жарқылдап тұрған жүзін мұң басқан… Үй ішінен әйелінің айқай-шуын естиді.
Үшінші ауылға барса, баяғы арақ ішіп, кір-қожалақ болып жатқан жігіт танымастай өзгеріп кеткен. Сырты сұрықсыз жатаған тамның орнына еңселі үй тұрғызылыпты. Баяғы араққа тойып алып, кір-қожалақ болып жатқан жігіт сымбатты азаматқа айналған. Кенже қыз балалары мен күйеуінің алдына асын қойып, арқа-жарқа болып отыр. Бұлар бақытты жанұя болған екен.
Міне, тағдыр деген осы…
