Қарағандыдағы Костенко шахтасындағы жарылыс кезінде қаза болған боздақтардың бірі – АҚЫНЖАН РАСБАЙҰЛЫ ОРАҚБАЕВ.
Кешелі-бері әлеуметтік желі арқылы әнін тыңдап, дүйім қазақты жылатып жатқан сүйкімді, өнерлі жігіт Қарақалпақстанның Тамды ауданы, Керегетау ауылында туған екен. Еліміз тәуелсіздігін алған соң ата-анасымен тарихи отанына оралған жігіт Қарағанды облысындағы Абай қаласында қоныстанып, отау тіккен. Өзінің өмірлік ұстанымы ретінде «Ақырын жүріп анық бас, Еңбегің кетпес далаға» деген Ұлы Абайдың өлең жолдарын жазып қойған Ақынжанның инстаграм парақшасынан әндерімен бірге жанұясымен желідегі суреттері арқылы танысып шықтық. Жас жігіттің достарының көп болғандығын, бос уақытын жанұясымен яғни кішкентай қызы және келіншегімен өткізетінін аңғардық. Желіден жеткен ақпаратқа сүйенсек Ақынжанның 10 жасында әкесі қайтыс болып, анасы жалғыз жеткізген. Осыдан үш жылдай уақыт бұрын шаңырақ құрған оның анасы бірге тұрған. Ал келіншегі екінші баласына аяғы ауыр деседі.
Ән шырқағанда кәсіби әншілерден кем түспейтін әуезді үні арнайы музыкалық білімі бар ма деген ой туғызады. Ақынжанның орындауындағы «Оралман әнінің» сөзі мен әні кімдікі екенін білмейміз. Ән естіген жанның жүрегін шымырлатады.
Алайда «Қытай мен түрік қаптаған жерде, Құп-құрттай менің не салмағым бар» немесе «Жерімді менің қызғанған жандар, Қызғанатын шығар жердің астын да» деген жолдар әр түрлі ойға жетелейді… Бәлкім осы бір елім деп елге, еліне қызмет етуге оралған жігітті де жат жерден келгенін айтып шеттеткендер, жанына жара салғандар болды ма екен, кім білсін?!
Құлаққа қоштасу сынды естілетін әннің мазмұны тереңде жатқандай… Егер Ақынжан аман болса шахтада жүре бермей, өнерімен талайды мойындатар ма еді… Жаны жәннәттің төрінде болсын деген сөзді айтудың өзі ауыр.
Бір кем дүние…
Посмотреть эту публикацию в Instagram
