Биылғы қой жылы айтулы мерейтойлы мезеттерге толы, берекелі жыл болғалы тұр. Соның бірі Қазақстан Республикасының Конституция-сына және Қазақстан халқы Ассамблеясына 20 жылдығы. Елімізде сан ұлт өкілдері бір тудың астында, байтақ жерде, бейбіт күннің қызығын көріп, тату-тәтті, шынайы келісіммен өмір сүріп жатыр. Қайнар ауылында да бүгінде тамыры тереңге кеткен, жемісі мол мәуелі ағаш секілді ұлды ұяға, қызды қияға қондырған бақыт құшағындағы ұлт өкілдері бар. Солардың бірі – Маметовтер отбасы.
{jcomments on}Ясын Маметов ағаның ұлты ұйғыр болса, ал зайыбы Бухан Лейдейшанова дүнген ұлтынан. Олар Шәуешек қаласында дүниеге келген. Сол жақта өсіп, оқып, кәмелеттік аттестат алады.
Өзге деп өзегінен теппей, өзінің бауырына тартқан елімізге жетпістің сеңгірінен асқан Ясын мен Буханның айтар ризашылығы шексіз.
-Қайнардай қасиетті жердің топырағын басамыз деп кім ойлаған? Анам Мүкәрама Зайсан жерінен Аласапыран шақта 1913 жылы отбасыларымен Қытай еліне асқан екен. Ол үнемі ата жұрты Қазақстанға қайтуды армандап, бала-шағасына, туыстарына айтып отыратын еді. Сәті келіп, 1962 жылы ел-жұрт деп соққан жүректерін қолына ұстап, ата-анамыз көштің басын Қазақстанға бұрды. Отбасымызбен осында келдік. Ауыл басшылары, тұрғындар киіз үй тігіп, шашу шашып, ақ дастарханын жайып, құшақ жая қарсы алғанын қалай ұмытайық! «Көкшетау» фермасына жұмысқа орналастық. Көшіп келгендердің бәріне қамқорлық жасап, бір бас сиыр, отбасындағы әр адамға ақшадай көмек берді. Мұнда біз халықтың ыстық пейілін көріп қуандық. Қазақы салт-дәстүрге сай, әр үй, көрші-қолаң ерулікке шақырды. Танысып, білісіп, туыстай араласып кеттік. Ата-анамыз малшының құтты таяғын ұстады, сый-құрметке бөленді, шаруашылық экономикасының дамуына үлес қосуға біз де аянып қалмадық. Осы жерде Ясынмен шаңырақ көтердім,- деп сол күндерден жымия отырып әңгіме өрбітті ашық жарқын мінезді Бухан апай.
Ясын аға темір тұлпар тізгіндеп, дархан дала төсінде науқандық жұмыстарды атқаруға, малға қажетті жемшөп дайындауға қатысып, тынымсыз еңбек етті. Қашан да өзіне тапсырылған шаруаны жауапкершілікпен атқарып, тиянақтылық көрсете білді. Шаруашылық басшылары адал еңбегін әділ бағалап, талай рет медаль, мақтау қағаздары, дипломдармен марапаттаған еді.
Бухан тәте де өзінің еңбекқорлығымен танылды. Фермада сауыншы болып жұмыс істеді. Олар кейіннен Қайнарға көшіп келеді. Өздерінің қарапайымдылықтарымен салмақты да сабырлы мінездерімен, үлгілі еңбектерімен көпшілік арасында сыйлы болды. Олар бақыттарын еңбектен де тапты десек, артық емес. «Еңбек түбі — зейнет» дегендей, Бухан «Еңбек ардагері» атағын иеленіп, зейнеткерлікке шықты. Бүгінде бақыт құшағындағы жандар бейнетті күндердің зейнетін көріп, ұрпақтарының қызық-қуаныштарына ортақтасып ғұмыр кешуде.
-Уақыт қандай жүйрік десеңші, осынау елге келгенімізге де жарты ғасырдан асып барады. Тағдырдың сыйы болар, ауылдастармен тонның ішкі бауындай араласып, сыйластығымыз үзілген емес. Тәубе, өсіп-өндік. 8 бала тәрбиелеп жеткіздік. Қазақпен құда-жекжат болып, қыз ұзатып, қыз алмасып, өрісіміз кеңге жайылып, немере-шөберелердің бал күлкісімен шаттыққа кенелудеміз. Қазақстанның көпұлттылығы, ұлтаралық татулық, бірлікті мемлекетіміздің басты артықшылығы деп білеміз. — Ұлт пен ұлысты ұйыстырған Қазақстанымыздың еңсесі биік, болашағы баянды, аспаны әрқашан ашық болсын дейміз,- дейді қос қария.
Қазима ҚАЖЫБЕКОВА,
«Семей таңы»
